Szum wokół depresji poporodowej – uzasadniony czy nie

Niegdyś nie mówiono wcale o czymś takim jak depresja poporodowa, a ewentualne złe samopoczucie kobiety po urodzeniu dziecka traktowano jako coś normalnego. Dziś dla odmiany we wszystkich poradnikach dotyczących ciąży i porodu można znaleźć informacje na temat tej choroby. Co więcej, rzadko się zdarza, by temat porodu był opisywany czy omawiany bez poruszania kwestii depresji poporodowej. Czasem wręcz można odnieść wrażenie, że depresja poporodowa jest nieodłączną częścią okresu po porodzie. Czy szum wokół tego tematu jest uzasadniony, czy też grubo przesadzony? Z pewnością w przeszłości błędem było pomijanie tego aspektu związanego z macierzyństwem. Środowiska lekarskie w ogóle nie zajmowały się tym zagadnieniem, a społeczeństwo bagatelizowało problem. Uważano, że przygnębienie po porodzie to naturalna sprawa. Dzisiaj kobiety są przygotowywane na tego typu ewentualność po porodzie, a środowiska medyczne (głównie położne, osoby związane ze szkołami rodzenia) dbają o dostarczanie niezbędnych informacji zainteresowanym. Wzrosła także świadomość społeczna dotycząca depresji poporodowej. Dzięki takim przemianom kobiety nie są już pozostawione samym sobie i nie muszą cierpieć w samotności tak, jak to było kiedyś. Nie naraża ich już to na izolację, brak zrozumienia, problemy ze zdrowiem, a także chroni ich dzieci przed negatywnym wpływem choroby mamy. Postęp w tej kwestii jest niewątpliwie pozytywną sprawą, należy jednak pamiętać – tak jak we wszystkim – o zachowaniu umiaru i zdrowego rozsądku. Pamiętajmy, że nie każda kobieta ma lub musi mieć depresję poporodową, a stan przygnębienia, który pojawia się w tym okresie jest czymś normalnym. Jeśli jednak jakiekolwiek objawy zaczną niepokoić młodą mamę lub osoby z jej otoczenia, lub jeśli stan złego nastroju utrzymuje się zbyt długo, należy bezwzględnie zgłosić się o pomoc do specjalisty.

Choroby

Choroby Niestety dzieci szczególnie te małe mają bardzo słaba odporność, my jako rodzice musimy o nie szczególnie dbać i na nie uważać by nie zachorowały dość poważnie. W czasie dzieciństwa dopada dzieci wiele chorób zakaźnych już nie powtarzających się więcej razy w życiu. Te choroby w dzieciństwie są do przeżycia natomiast w dorosłości mogą stanowić dość duży problem i mogą powodować powikłania. Jeżeli dziecko jednak ma jedna z zakaźnych chorób powinnaś zadbać o to by leżało w łóżku by nie marzło oraz by nie zaziębiło się dodatkowo. Jeżeli do tego dopuścisz twoje dziecko może chorować dwa razy dłużej na jedną chorobę niż inne dzieci. Takie przeciąganie choroby nie jest bezpieczne dla organizmu gdyż dziecko może zostać dużo bardziej chore niż było na początku. Dzieci maja słaby organizm i długie chorowanie wycieńcza go czasami nawet bardzo, dlatego tez by skrócić męki dziecka zadbaj o to by ono nie chorowało za długo oraz by miało dobra opiekę. Dzięki temu twoje dziecko będzie miało szanse na szybkie i spokojne wyzdrowienie.

Depresja poporodowa – objawy

Depresja poporodowa - objawy Większość kobiet czuje się przygnębiona po porodzie. Ma to m. in. związek z huśtawkami hormonalnymi. Bywa jednak, że przygnębienie takie nie znika z upływem czasu, co może świadczyć o depresji poporodowej, która dotyczy około 10 – 20% kobiet. Depresja poporodowa występuje rzadziej niż przygnębienie poporodowe, trwa znacznie dłużej (nawet rok i dłużej), charakteryzuje się cięższymi objawami i generalnie nie poważniejsza niż przygnębienie poporodowe. Na depresję poporodową najbardziej narażone są kobiety, które m. in. już wcześniej ją przechodziły, cierpiały na depresję, mają depresję w historii rodziny, przeszły ciężki poród, czy mają trudne dziecko. Początek depresji poporodowej czasem ma swój początek już podczas porodu, najczęściej jednak rozpoczyna się ok. dwóch miesięcy później. Czasami jej początek przypada na moment odstawienia dziecka od piersi, lub też pojawia się wraz z pierwszą miesiączką po narodzinach dziecka. Objawy depresji poporodowej są podobne do tych, które towarzyszą przygnębieniu poporodowemu, mogą jednak występować z większą siłą. Najbardziej charakterystyczne to: zaburzenia snu, zaburzenia odżywiania, nieustające uczucie smutku, płacz i drażliwość, niemożność lub niechęć do zadbania o siebie i/lub dziecko, problemy z koncentracją i pamięcią, chorobliwy lęk o dziecko. Jeśli objawy te utrzymują się dłużej niż trzy tygodnie nie można ich bagatelizować i należy zgłosić się do specjalisty.

Alergie

Alergie Bardzo często małe dzieci maja na różne rzeczy alergie, jest to całkowicie normalne gdyż organizm dziecka musi się przystosować do nowych pokarmów jako niemowlę nie jadło tych wszystkich rzeczy a nagle pozwolono mu na jedzenie dosłownie wszystkiego. Dziecko często także ma za słaby organizm by przetrawić niektóre pokarmy i dlatego na nie reaguje alergicznie. Aby nie dopuścić do alergii u dziecka powinnaś nie pozwalać mu na objadanie się jedną rzeczą non stop, urozmaicaj jego dietę by nie jadło czegoś tak dużo by nie miało możliwości uczulenia się na to. Jeżeli zauważysz już reakcje alergiczne u dziecka powinnaś niezwłocznie zgłosić się do lekarza na specjalne badania by nie dopuścić do rozwinięcia się tych reakcji z czasem. Lekarz zaleci odpowiednią dietę i powie czego powinnaś unikać w diecie dziecka. Jeżeli jednak to nie wystarcza należy wprowadzić leczenie farmakologiczne. Czasami może okazać się tak, że dziecko uczula się na dany pokarm z powodu takiego, że go prędzej nie jadło i trzeba przyzwyczaić je do tego.